metamorfose, met panama

Vorig jaar heb ik meegedaan aan de jaarlijkse wedstrijd van de Nederlandse Hoedenvereniging en dit jaar kon geen reden bedenken om niet opnieuw mee te doen. Voor de wedstrijd 2021 werd gevraagd om een heren of dames (cocktail) hoed of hoofdcreatie te ontwerpen van panama stro. De deelnemers aan de wedstrijd ontvingen een ‘verrassingspakket’ (de inhoud van alle pakketten was verschillend) met daarin een lichtbeschadigde panama capeline (waarvan de rand gerafeld is bijvoorbeeld) en afsnijsels die ontstaan bij de transformatie van stro capeline naar hoed.

Het idee achter deze uitdaging is dat je als creatieveling niet altijd met nieuw materiaal hoeft te werken, maar ook in staat moet zijn om vanuit bestaande dingen iets nieuws te maken. Geheel in lijn met het huidige streven naar duurzaamheid. Aanpassen van het materiaal mocht. Toevoeging van andere materialen mocht alleen als versiering of garnering. Het pananma moest de hoofdrol blijven spelen.

Prima thema natuurlijk, ik gebruik graag restanten, of hergebruik materialen. Maar voor mij een moeilijker, stug materiaal, waar ik zelf niet vlug voor zal kiezen. Een extra uitdaging dus. Vòòr de ontvangst van het pakket, gingen er allerlei gedachten door mijn hoofd. Na opening van de doos, het voelen aan het materiaal en het bedenken van het ontwerp bleef echter één thema steeds maar weer terugkomen. Een tropenhoed met vlinders.

De losse randen zijn ontpopt tot vlinders die gevangen worden in een net; een restant van een theaterkostuum met een handvat van bamboe uit de tuin. De katoenen kantjes zijn overgehouden aan Hoedjesdag in de Kantfabriek. Alles in dezelfde aardtinten. De capeline was bijna intact dus het wegsnijden van de rand zou jammer zijn. Geen nieuwe aankopen, geen restjes, maar leuke metamorfoses!

Dit keer ga ik zeker kijken naar de prachtige inzendingen. De tentoonstelling is in het CODA te Apeldoorn. Daar en op facebook kan nog gestemd worden voor de publieksprijs.

wolkenhemel, het verhaal…

De aanleiding, het proces en het eindresultaat van mijn hemelse hoed, is een verhaal op zich.

In 2019 ben ik met Tineke gaan kijken naar de wedstrijdhoeden van de Nederlandse Hoedenvereniging. Vooraf heb ik toegezegd, dat als ik zou denken te kunnen wedijveren met “de minste” hoed, ik dan mee zou gaan doen. Het resultaat was een inschrijving voor de wedstrijd van 2020. Thema; “hemelse hoed”.

Mijn gedachten gingen al snel richting het hiernamaals, ook al twijfel ik over het bestaan daarvan in de kerkelijke zin. Steevast kijk ik bij het woord hemels wel naar boven, naar de lucht en de wolken, dus dat was een houvast. Het verwerken van het verlies van mam in juli 2019 bracht me op allerlei symbolische benaderingen van de verschillende randen die ik toe wilde passen op de hoed. De drie randen, van verschillende materialen zouden de drie kinderen en hun eigen, verschillende karakters weergeven. Zo werd de hoed steeds duidelijker in mijn hoofd en op de schetsen. Bij het leegruimen van het ouderlijk huis namen we als allerlaatste een inbouwkast onder handen. Ik pakte een pakketje en heb dit instinctief terzijde gelegd. Thuis gekomen bleken het de restanten te zijn van mam’s zelfgemaakte trouwjurk. Zelf kleding maken, een ambacht dat we als kinderen alledrie spelenderwijs hebben geleerd. Hoewel mam geen hoeden wou dragen, kon ze wel waarderen dat ik me dit ambacht eigen wou maken.

De naam van de hoed werd “wolkenhemel”. Met de inspiratietekst “Kijk omhoog naar de hemel en je ziet.. wolken. Gebruik je fantasie en zie een dikke wolkendeken van vilt of een sluierachtige bewolking in sinamay. Kleine schapenwolkjes, in het kant van mijn moeders trouwjurk liggen in de bovenste laag. Tussen de luchtlagen zijn stapelwolken te zien met een enkel dauwdruppeltje.”

Vanwege emotionele waarde zal ik deze hoed met kant (1964, trouwjurk van mam) niet verkopen.

“Mooie verwerking van kant over de bol en mooi persoonlijk verhaal” schreef de jury. Bij de publieksstemmen eindigde mijn hoed op de derde plaats.

(geen) kunst in de Zeilberg

Leuk om mee te mogen doen!

De Pottenbakkers uit Zeilberg bestaan 55 jaar en sluiten met hun jubileumviering aan bij het thema Deurne Uit de Kunst! In het paviljoen wordt kunst vertoond in allerlei disciplines. Je ziet er o.a. beeldhouwkunst, glastechniek, bewegende kunst en technische expertise, abstracte vormgeving, houtsnijkunst, hoeden maken, keramische kunst en doorlopende artistieke kleinkunst. Kunstenaars met een band met Zeilberg zijn aanwezig en geven demonstraties en uitleg.

KWF-actie, team 68-WGDW

Wat een mooie foto’s van Scandinavië in de winter. De kou is daar toch anders dan hier, zeggen ze. Ik ga ernaartoe, dus kan het zelf meemaken. Dat wordt een heel mooi avontuur want we rijden namelijk kriskras door Scandinavië, de ScanCoveryTrial. Deze rally gaat met name om de het rijden op tijd met allerlei opdrachten. Te hard rijden is er niet bij, dus geen angst. Ons avontuur kun je zien en volgen via www.wgdw.nl .

SPRKJ – eilandkamerhoeden

Er was eens ……… een mooie herfstdag in oktober. De toerijlanen waren volgeparkeerd en een stroom van mensen zocht de weg naar kasteel Tongelaar om naar de hoedencreaties van Corine te gaan kijken………  Onderweg kwamen ze leuke kraampjes tegen en waren even afgeleid, maar bij de poort liepen ze vastberaden verder richting entreedeur van de torenkamer.  Schuifelend richting het speciaal ingerichte atelier en de eilandkamer met bijzondere creaties. En Corine?  Zij had het druk met zoveel belangstelling, glimlachtte elke keer bij de uitroep…. “aaahhhh, hoedjes”, en was heel blij met alle positieve aandacht voor de hoed. Een fijne dag kwam ten einde.

kasteel-pluk-oogstfeest-2

Blog naar het idee “SPKRJ” van Jan Vriends, een sprookje in 101 woorden met “er was eens”…..  en “einde”,voor de tentoonstelling en atelier geïnspireerd door Ingeborg Vriends, met mooie foto’s van Ger Dekker, in de prachtige ruimtes in Kasteel Tongelaar met Smaakmakers Mill. 🙂

Toch niet gek dat ik graag terugkom? Zondag 30 oktober open atelier van 11:00 tot 16:00 uur.

atelier

op een landgoed, draag je een hoed…..

Wat een fijne tijd, de herfst. Niet te koud, dus de wintermuts blijft in de kast, en net fris genoeg voor een hoed. En waar kun je dan beter vertoeven dan op een Landgoed.

In de eilandkamer van kasteel Tongelaar staan mijn creaties van 23 oktober tot en met 4 december. Een mini-expositie van door mij gemaakte hoeden. Allemaal handgemaakt natuurlijk, van artistiek tot draagbaar, of andersom? In het voorportaal ben ik regelmatig te vinden en als je me tevoren een berichtje stuurt, probeer ik er ook te zijn als je op bezoek komt.

Op Landgoed Tongelaar zijn ook prachtige wandelroutes. Maak er een fijne dag van door een bezoekje aan mijn mini-expositie te combineren met een wandeling en een heerlijke lunch. Elke zaterdag en zondag kun op het kasteel terecht tussen 10:00 en 17:00 uur. Een hoed dragen mag dan…. je bent dan tenslotte op een landgoed!

Fotoboeken en voorzetsels

WP_20160214_003

Ik heb ondertussen een aantal fotoboekjes gemaakt met, over, voor, van, mijn hoeden. (Pfffff al die voorzetsels). Deel één, twee en drie staan ondertussen in mijn fotoboekenkast (ook al zo leuk:)) Natuurlijk staan daar ook de fotoboeken van Ger, gemaakt voor en over de grote evenementen van “petje af voor de hoed”.  De meest recente is van “onze” expositie in Museum de Kantfabriek in Horst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu komt er een nieuw boekje bij, waarin mijn eigen inbreng voor “Hoedjesdag”. Een verzameling van facebookberichten en blog berichten. Dat was dus weer even nagenieten van “Hoedjesdag”, eerst bij het maken en nu bij het inkijken van mijn versie van het avontuur. Niet getreurd dat er maar één afdruk is, want alle inhoud komt van deze facebookpagina of dit hoeden-blog.

WP_20160609_002
WP_20160609_005

een nieuw jaar

spreuk 8 vrk

Berustend of nagenietend van 2015, hoe je het ook hebt beleefd, het is voorbij. We gaan er weer voor… een nieuw jaar biedt je nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen. Geniet van het leven, geniet van je geluk en je gezondheid en maak er ook in 2016 iets moois van met geliefden om je heen.

mijn laatste atelierdag

De tijd vliegt zeggen ze. Maar inderdaad het is zo, want vandaag is mijn laatste atelierdag. Weliswaar wordt de expositie pas zondagavond gesloten, en ga ik zondagmiddag nog even een kijkje nemen, maar toch……. vandaag de laatste keer.

De tijd vliegt. ook vanmiddag weer, ik weet het zeker, want zo is het steeds gegaan. Bij aanvang is het rustig, mensen komen langzaam binnen, de rondleiding start en ik denk dan steeds… oh nog een half uurtje werken, en dan zijn ze pas “bij ons”. En dan opeens staat er een bezoeker, speciaal voor de hoeden naar Horst gekomen. Leuk! Met een praatje en wat uitwisseling van ervaringen over hoeden maken, hoede dragen, of hoeden mooi vinden, het maakt niet uit, het is altijd leuk en de tijd vliegt. Maar toch…… vandaag de laatste keer.

Ik ga ervan genieten!

middenin de hoeden

De expositie Hoedjesdag in de Museum de Kantfabriek in Horst loopt nog tot en met 22 november, en we zijn dus op de helft. En in het atelier ingericht in de kantfabriek zitten we tussen de hoeden die geëxposeerd worden en maken we ook nieuwe hoeden. Vandaar de titel “Middenin de hoeden”.

We geven met enthousiasme uitleg over het maken van de hoeden en praten met de bezoekers over het dragen van een hoed. Dit levert heel leuke gesprekken op en de tijd vliegt dan ook voorbij.

Ook zetten we regelmatig een hoed op; op ons hoofd om te laten zien hoe de hoed staat of gedragen wordt, maar we zetten ook hoeden op de mal, ter plaatse, om te laten zien hoe dat werkt. En dan overleggen we met onze bezoekers over de mogelijke afwerking van de hoeden.

Ik heb ondertussen meer ideeën dan tijd om ze uit te voeren. En aanstaande zondag komen er hopelijk weer wat bij, in het atelier, tussen twee en vijf in de middag. Ik heb er zin in!

WP_20151006_011 WP_20151011_005 WP_20151011_006

ateliermiddag nummer drie

Deze keer al wat eerder vertrokken, een grote groep brengt een bezoek aan het museum. We zijn net op tijd, ze zijn de hoeden al aan het bekijken. Enthousiaste uitleg van ons maakt het voor enkelen moeilijk om zich naar de lunch te begeven. Gelukkig heb ik lekkere sandwiches bij de bakker gehaald zodat ook Tineke en ik kunnen genieten van onze lunch in de gezellige kantine van de kantfabriek. Dan weer volop aan de slag, met onze hoffotograaf die een aantal extra prinsjesdag hoeden nog niet op de gevoelige plaat heeft staan.

Laat Ger zijn gang maar gaan, des te mooier wordt het fotoboek van dit avontuur van petje af voor de hoed. Tussen de bezoeken door werk ik verder om mijn heren-dameshoedje af te maken, want vanavond ga ik naar de verjaardag van Meewan. Ik hoop dat ze het leuk vindt!

en nog meer atelierdagen

Dit weekend ga ik andere dingen doen. Misschien wel thuis aan een hoed werken, maar niet in het atelier in Horst. Maar de volgende twee weken ben ik er vaker te vinden. Op de middagen van 6, 10, 11, 13 en 17 oktober ga ik verder werken aan mijn hoed met kant, leuke gesprekken aan met bezoekers, en weer nieuwe dingen bedenken om in het najaar te maken.

vanaf 1 oktober is het museum pas om 14:00 uur open!

ateliermiddag nummer twee

Heerlijk om op maandag op facebook te zetten: “Morgenmiddag weer verder werken aan mijn dames-herenhoedje, in de la rechtsonder ligt het gestreepte lint dat ik wil gebruiken. Samen met Wil Kelfkens, die vandaag haar verjaardag viert. Proficiat Wil!”
En dan de middag zelf, mooi op tijd bij Wil, die er ook zin in heeft. Onderweg even bijpraten, benieuwd naar wat de dag ons heeft te brengen. Nog even een foto gemaakt met het Tl-licht aan, want gebleken is dat de foto’s met de prachtige verlichting van Roel, in de praktijk wat geel zijn. Het zij zo!
Het begin is rustig, we hebben zelfs tijd om even naar de opbouw van de tentoonstelling van Ans Verdijk te kijken. Heel bijzonder en erg mooi gaat dat worden. Bezoekers wordt aangeraden de hele middag te reserveren voor museum de Kantfabriek met twee prachtige wisseltentoonstellingen vanaf 4 oktober.
Ik ga ook nog even met vrijwilliger Hilda praten, die de boekingen doet voor de groepen. Morgen even op een rijtje zetten, en kijken wat we kunnen betekenen. Tineke heeft nog een verzoek voor het weverij museum, om ook via die kant hoedjesdag te promoten.
En dan denken we tijd te hebben om verder te werken met onze kantjes.
IMG_5868   IMG_5876
Leuke gesprekken met de bezoekers, waarvan menigeen ook naar Max heeft gekeken. En steeds draait het gesprek weer uit op het al dan niet vaker dragen van een hoed. Gewoon doen, is niet het antwoord! Gewoon DURVEN doen, dat is het!
En zo vliegt de tijd en beginnen we al langzaamaan op te ruimen als de laatste rondleiding bij ons arriveert. De Duitse mevrouw is zeer geïnteresseerd en haar verzoek om een hoed te passen, lijkt vanuit werkelijk interesse om over te gaan tot aanschaf. Ik leg nog even uit dat we niet iedereen willen laten passen, omdat er toch altijd gebruikssporen (make-up) kunnen achterblijven, maar mevrouw weet het zeker, de W01 wil ze graag passen.
En soms gaat het dan zo, één-twee-drie, verkocht. Super voor Wil, geweldige aanwinst voor mevrouw, beiden zijn blij….. een mooie atelierdag.
collage

het atelier

Afgelopen week voor de eerste keer in het atelier gewerkt. Heerlijk om al die materialen van fam. Plooij in de buurt te hebben, en moeilijk om te kiezen wat te maken.

En dan natuurlijk nog de werkstukken waar we al mee bezig zijn, zoals mijn zomerhoed met kanten randje. We hebben het er maar druk mee.

WP_20150919_008

Eerlijk gezegd is de productiviteit niet erg hoog, met veel geïnteresseerde bezoekers zijn we druk bezig om toelichting te geven en materialen te laten zien. Het kunnen voelen van de materialen en het horen vertellen hoeveel werk er in een hoed zit, maakt dat de bezoekers ook begrijpen dat je onze hoeden niet aan mag raken.

kijken mag

Volg ons ook op facebook